PGT
PGT یا آزمایش ژنتیکی پیش از لانهگزینی جنین یکی از روشهای پیشرفته در درمانهای کمکباروری است که با هدف بررسی برخی ناهنجاریهای ژنتیکی یا کروموزومی جنین پیش از انتقال به رحم انجام میشود. این روش معمولاً در کنار IVF انجام میشود و میتواند در شرایط خاص به انتخاب جنین مناسبتر برای انتقال کمک کند.
PGT چگونه انجام میشود؟
در ابتدا، تخمکها با روش IVF یا در صورت نیاز ICSI بارور میشوند و جنینها برای چند روز در آزمایشگاه رشد میکنند. پس از رسیدن جنین به مرحله بلاستوسیست، تعداد محدودی سلول از بخش خارجی جنین، که در آینده جفت را تشکیل میدهد، با یک روش تخصصی نمونهبرداری میشود.
نمونه سلولی برای بررسی ژنتیکی به آزمایشگاه تخصصی ارسال شده و جنینها معمولاً تا مشخص شدن نتیجه فریز میشوند. پس از دریافت نتایج، متخصص ناباروری و متخصص ژنتیک با توجه به شرایط زوجین، درباره مناسبترین جنین برای انتقال تصمیمگیری میکنند.
انواع PGT
آزمایش ژنتیکی پیش از لانهگزینی بر اساس هدف بررسی به انواع مختلفی تقسیم میشود. PGT-A برای بررسی تعداد کروموزومها و شناسایی برخی ناهنجاریهای عددی کروموزومی انجام میشود. PGT-M برای بررسی یک بیماری ژنتیکی مشخص که در خانواده شناخته شده است کاربرد دارد و PGT-SR برای برخی اختلالات ساختاری کروموزومها مورد استفاده قرار میگیرد.
PGT برای چه افرادی مناسب است؟
این روش ممکن است برای زوجهایی که سابقه بیماری ژنتیکی شناختهشده دارند، افرادی با برخی سابقههای سقط مکرر یا شرایط خاص ناباروری، و در مواردی که متخصص ژنتیک یا ناباروری انجام آن را منطقی بداند، پیشنهاد شود. با این حال، PGT برای همه زوجها ضرورت ندارد و انتخاب آن باید بر اساس شرایط فردی و مشاوره تخصصی انجام شود.
آیا PGT بارداری را تضمین میکند؟
خیر. PGT میتواند اطلاعات ارزشمندی درباره ویژگیهای ژنتیکی یا کروموزومی جنین مورد بررسی ارائه دهد، اما تضمینکننده لانهگزینی، بارداری سالم یا تولد نوزاد سالم نیست. همچنین دامنه تشخیص PGT به نوع آزمایش و بیماری مورد بررسی وابسته است.
ارزیابی توسط متخصص ناباروری و مشاور ژنتیک پیش از انجام PGT به زوجین کمک میکند تا مزایا، محدودیتها و مناسب بودن این روش را بر اساس شرایط خود بهتر درک کنند.